บทที่ 212

เสียงสะอื้นไห้จนตัวโยนของเอมิลี่ฟังดูขัดหูเป็นพิเศษบนทางเดินอันเงียบสงบของโรงพยาบาล

การแสดงของหล่อนมีแต่จะทำให้ลูน่าซึ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่แล้วต้องขมวดคิ้วแน่นขึ้น วิกเตอร์กำลังนอนอยู่บนเตียงคนไข้นั่น และต้นเหตุก็คือผู้หญิงที่กำลังร้องไห้ฟูมฟายอยู่ตรงหน้าเธอคนนี้ แล้วตอนนี้หล่อนก็มาอยู่นี่อีกครั้ง พร่ำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ